Christendom in het nauw?

Geplaatst 14 dec. 2009 01:46 door De Stadslamp Amsterdam
Overgenomen van weblog van Martijn Rutgers, 12-12-09.
Geen kruisje in het GVB, geen kerstboom in de Haagse Hogeschool, geen subsidies voor christelijke hulpverlening in Amsterdam… Christelijke of cultuurchristelijke elementen in de Nederlandse samenleving lijken de laatste tijd, als we de media moeten geloven, flink onder druk te staan en veel christenen zijn hier erg verbaasd en verontwaardigd over. Ik niet zo.

Ten eerste ben ik niet verbaasd omdat we naar mijn mening de periode van Christelijk Nederland, waarin christenen of de kerk een bevoorrechte positie innamen en privileges hadden, al decennia geleden achter ons gelaten hebben. Of we het nu leuk vinden of niet, we leven nu in een post-christelijke samenleving. De Engelse socioloog en theoloog Stuart Murray beschrijft dit in zijn boek Post-christendom als een pluralistische samenleving waarin alle religies een plek (moeten) verdienen en waarin de kerk moet leren te leven vanuit de marge i.p.v. het centrum van de macht.

Het stomste wat we als christenen nu kunnen doen is met veel tamtam en ellebogenwerk te probereren onze bevoorrechte positie terug te krijgen. Behalve dat ons dat niet gaat lukken, is het ook niet waar God ons toe roept. De kerk is nooit bedoeld om macht of aardse privileges te bezitten. Dat de kerk sinds keizer Constantijn (toen het Christendom uitgeroepen werd tot de staatsreligie) steeds meer van dit alles naar zich toe trok, is iets waar we nog steeds last van hebben. Kruistochten, inquisitie, machtsmisbruik, materialisme, veroordeling en arrogantie…. dit is wat bij veel mensen naar boven komt als ze het woord ‘kerk’ horen. Of zoals ik pas op een sticker zag staan:
 
Daarom kunnen we als volgelingen van Jezus maar beter een toontje lager zingen en vanuit de marge de samenleving dienen met de levensveranderende liefde van God.

Ten tweede ben ik niet verontwaardigd omdat ik geloof dat we als christenen niet zulke lange tenen moeten hebben. Niet alles is het beklagen of bevechten waard. Zoals de Engelsen het zo mooi zeggen: pick your battles carefully!

Hoe gezellig ik een kerstboom ook vind, het heeft helemaal niets met de kern van mijn geloof in Jezus te maken, dus waarom zou ik me er druk over maken dat de Haagse Hoge School besluit geen kerstboom in de centrale hal te plaatsen omdat dit een te christelijk symbool is en Moslims voor het hoofd zou stoten?

En hoe sympathiek ik Michel Aziz ook vind en overtuigd ben van de echtheid van zijn geloof, ik vind niet dat het verbod op het dragen van een zichtbaar kruisje de essentie van het christen-zijn aantast. God liefhebben boven alles en onze naaste liefhebben als onszelf kunnen we ook heel goed zonder een zichtbaar gedragen kruisje. Jezus roept ons inderdaad ons kruis op te nemen en hem te volgen, maar dat is toch echt wat anders dan een gouden kruis over een GVB pak aan.

Waar we naar mijn mening wel tegen in opstand kunnen en moeten komen is als christenen ten onrechte gediscrimineerd worden en daardoor gehinderd worden maatschappelijke naastenliefde te betonen. Dit is wat gebeurde in een door de VVD ingediende motie waardoor de gemeente Amsterdam niet meer in zee gaat met organisaties die alleen personeel uit bepaalde religieuze of culturele groepen werven. In de praktijk zijn echter met name de christelijke organisaties als Youth for Christ, het Leger des Heils en tot Heil des Volks die hierdoor getroffen zouden worden.

Waar plaatselijke politici voornamelijk praten over de problematiek tot ze een ons wegen, geven de vele christelijke werkers in Amsterdam bloed, zweet en tranen om echt iets op te lossen. Dat juist zij een steek in de rug kregen d.m.v. de aangenomen motie is te triest voor woorden. Gelukkig heeft de B&W een stokje gestoken voor de aangenomen motie en gaat het liberaal-seculiere feestje niet door. Feit is dat we hier als christenen wel degelijk tegen in opstand kunnen en moeten komen. Ook christenen hoeven discriminatie niet te dulden, helemaal niet als dit liefdevol en goed werk in de samenleving in de weg staat.

Laat ik afsluiten met de opmerking dat we de marginale rol die we als christenen in deze samenleving hebben niet te veel moeten betreuren; ze brengt vooral kansen met zich mee! We kunnen eindelijk alle overbodige ballast van ons afgooien en onze Heer werkelijk volgen, zodat de wereld meer van Christus gaat zien in zijn Lichaam hier op aarde:

Jezus riep hen allemaal bij Zich en zei: “Jullie weten dat de mannen die het in de wereld voor het zeggen hebben, de bevolking onderdrukken. Zij maken misbruik van hun macht. Maar onder jullie is dat totaal anders. Wie van jullie de grootste wil zijn, moet ieders dienaar worden. En wie de voornaamste wil zijn, moet ieders slaaf worden. Jullie moeten net zo zijn als Ik, want Ik ben niet gekomen om Mij te laten dienen. Ik ben gekomen om te dienen en mijn leven te geven als losgeld voor vele mensen.” (Mattheüs 20:25-28)
Comments