Echte theologen zie je op straat

Geplaatst 21 jun. 2012 06:18 door De Stadslamp Amsterdam
Luc Tanja • straatpastor Amsterdam.  16-6-2012.  (Bron: ND.nl)

Dat dat Nacht van de Theologie (21 juni) op straat een tegenhanger heeft, is goed. Een theoloog die niet thuis is op straat, heeft een probleem.

Opnieuw gaan theologen op 21 juni met elkaar in gesprek tijdens een galadiner in het prachtige museum de Hermitage in Amsterdam. Net als vorig jaar is er ook een alternatief. Vorig jaar was dat de Contrastnacht. Dit jaar is er het zomerfeest van het Wereldhuis, project voor mensen die zonder de juiste papieren overleven in Amsterdam. In de Hermitage wordt er netjes gegeten, gesproken en genetwerkt. In de tuin is er feest met dans en muziek, grenzeloos, van over de hele wereld.

Het is denk ik heel goed dat deze beide evenementen naast elkaar plaatsvinden. Voor mij typeren ze twee aspecten die in mijn werk als Amsterdamse straatpastor onontbeerlijk zijn.

De Nacht van de Theologie viert wat voor mij is de veilige haven. De studie, de goede boeken, het academisch debat onder theologen; ik heb het nodig. Mijn werk op straat kan niet zonder fatsoenlijk na te blijven denken over God en geloven. Wie niet met regelmaat de haven opzoekt voor noodzakelijk onderhoud loopt, volgens mij, onoverkomelijk averij op.

In de tuin bij het Wereldhuisfeest wordt er theologisch op volle zee gevaren. Daar geen rustige bespiegeling, maar praktijk die voor mij onweerstaanbaar van Gods aanwezigheid verhaalt. Het is de praktijk die ik herken; vaak werken we samen, daar voel ik me thuis. Het evangelie ligt op straat. Ik weet het, met regelmaat kom ik het tegen.

De veilige haven van de academie en de praktijk op straat en in de wereld; voor mij is duidelijk dat ze elkaar aanvullen. Dat wil bepaald niet zeggen dat daarmee elk contrast is verdwenen. Het maakt uit waar je thuis bent. Hoe mooi de veilige haven ook is, de plaats van theologie is in de praktijk van de straat. Alleen daar krijgt Gods aanwezigheid vorm. Wie als theoloog niet thuis is op straat heeft een probleem.

Ik loop weleens door een jachthaven. Ik ben een zeiler. In de haven liggen vele strak glimmende, grote plastic boten, die nooit de haven uitkomen. De eigenaren gebruiken ze als een soort van drijvende caravan. Helemaal niets mis mee, al ga ik anders met mijn bootje om. Ik zeil op volle zee. Havenliggers genieten van hun boot en dat is prima. Toch is er ook een verschil. Ik ben zeiler, zij hebben een boot.

Niks mis met mensen die nooit de veilige haven van het academisch debat uitkomen, mensen die theologiseren uitsluitend in boeken doen. Maar laten zij zich geen theoloog noemen.

Luc Tanja • straatpastor Amsterdam
Comments