Kleine stappen naar grotere onvrijheid

Geplaatst 20 feb. 2012 03:06 door De Stadslamp Amsterdam
Gert-Jan Segers, medewerker stg. Tot heil des Volks.  20-2-2010.

De kerk is altijd één generatie verwijderd van haar einde. Het is dat we geloven dat God ook zijn kerk in Nederland vasthoudt, want anders zou je het ergste vrezen. Juist de geloofsoverdracht aan die nieuwe generatie staat steeds meer onder druk. Er is een seculiere meerderheid bij wie de irritatie over geloofsopvoeding toeneemt, waardoor de politieke ruimte voor levensbeschouwelijke verschillen afneemt.

Zo dreigt de vrijheid om kinderen tot Jezus te leiden steeds verder te worden ingeperkt. De weg naar onvrijheid is er een van kleine stappen. Er is geen seculiere meerderheid, die op een goede ochtend wakker wordt en opeens besluit om de godsdienstvrijheid maar eens aan banden te leggen. Maar als je let op de kleine stappen die iedere keer worden genomen, dan ontwaar je een tendens in de richting van onvrijheid.

Vervolgstappen
Het zal een kwestie van tijd zijn of het dopen van kinderen, de christelijke opvoeding en het christelijk onderwijs zullen onder vuur komen te liggen. In cultureel opzicht is het voor sommigen discutabel om kinderen met een exclusieve waarheid op te voeden. ‘Neutrale’ opvoeding en staatsonderwijs, het is de droom van veel seculiere Nederlanders. Een meerderheid heeft het zelfs niet eens door dat zij haar wil aan minderheden oplegt, net zoals een vis niet doorheeft dat hij nat is.

Mythe ontmaskeren
De nieuwe mythe van een ‘neutrale’ opvoeding en ‘waardenvrij’ onderwijs moet worden ontmaskerd. Opvoeding, waarin geen overtuiging mag worden overgedragen is, zoals cabaretier Herman Finkers het ooit zei, alsof je achttien jaar lang niet met je kind spreekt, zodat die daarna zijn eigen taal kan kiezen. Het is niet de vraag óf ouders hun overtuigingen overdragen, maar veel meer welke overtuigingen ze overdragen.

Een uitgebreid artikel van de hand van Gert-Jan Segers over dit onderwerp, vindt u in het magazine De Oogst van maart 2012

bron: Gert-Jan Segers | www.habakuk.nu
Comments