In het nieuws‎ > ‎

Een optocht voor de jarige profeet

Geplaatst 14 feb. 2011 01:40 door De Stadslamp Amsterdam
Trouw, 14-2-2011.
’Als de stoplichten na tien minuten nog steeds niet op groen springen, stijgt een koor van getoeter op. Bestuurders stappen uit, geïrriteerd. Ze zien deze zaterdag een stoet van tientallen auto’s voorbijtrekken, onder politiebegeleiding. Groene vlaggen steken uit de ramen, op motorkappen liggen bloemen. Megafoons, vastgesjord aan dakdragers, stoten klanken uit die versnipperd raken in de wind.
 
< Feestgangers versieren hun auto's met ballonen voor de rondrit door Amsterdam.© FOTO'S MAARTEN HARTMAN

„Geen idee wat er aan de hand is”, zegt een blonde vrouw met kinderwagen bij het kruispunt in Amsterdam-West. Een man op een brommer doet zijn helm af. „Zal wel met Egypte te maken hebben. Om het vertrek van Moebarak te vieren.” Andere omstanders knikken, het klinkt aannemelijk. 

Wie pal achter de stoet aanrijdt, kan de megafoons beter verstaan. „Vandaag vieren wij moslims feest. Vandaag gedenken wij de geboorte van de heilige profeet Mohammed, vrede zij met hem.” Er klinkt melodieuze beurtzang: „Allah heeft Mohammed op aarde gezonden. Om ons te bekeren van dwaling en zonden.” Ook elders in de stoet wordt de geboorte van de profeet bezongen. „De grote liefde is gekomen. De zuiverheid is gekomen. Om mensen uit hun misère te halen.”

De optocht eindigt bij de Surinaamse Taibah-moskee in Amsterdam Zuid-Oost, naast metrostation Kraaiennest. Bij de ingang hangen ballonnen. Er wapperen twee vlaggen: die van Nederland, en een groene, die van de islam. Elk jaar viert de moskee, een van de grootste van Nederland, de Milaad, de geboorte van Mohammed in 570 na Christus. De viering begint met een lange optocht door de stad.

„Dat doen wij om de mensen in Amsterdam de goede boodschap te vertellen”, zegt Raja Ali (36) na afloop van de optocht. Haziq Zaman (37) knikt. „We laten ze delen in onze vreugde.”

Ali en Zaman zijn geboren in Suriname, maar hun ouders komen uit het huidige Pakistan, wat toen nog India was. Een grote groep moslims uit die regio kwam als gastarbeider naar Suriname. Veel bezoekers van de Taibah-moskee zijn dan ook van Pakistaanse komaf.

Zaman draagt een oranje ’toppie’, een hoofdbedekking die het midden houdt tussen een keppeltje en een fez. Op zijn borst heeft hij een zilveren brioche gespeld in de vorm van een sandaal. „Mohammed maakte vanuit Jeruzalem een reis naar de hemel. Bij Allah aangekomen wilde hij zijn sandalen uitdoen, net als Mozes dat deed bij de brandende braamstruik. Maar Allah zei: hou je sandalen aan. Dat laat zien hoe belangrijk Mohammed is. Alles aan hem is heilig.”

In de moskee heerst bedrijvigheid. Enorme pannen met rijst staan in de keuken te dampen; vanavond is er een maaltijd. Kok Hanif Soekha (58) rekent op zo’n 1800 mensen, zegt hij met Surinaamse tongval. Latief Biharie (27) assisteert hem. Hij houdt van dit feest, zegt hij. „Mohammed is de belangrijkste profeet. Als ik aan hem denk, word ik warm van binnen. De verhalen over hem raken me. Hij hielp mensen, ook de armen. Zo zou ik ook willen leven.”

Ook de 22-jarige Isa Cone uit Ivoorkust ziet Mohammed als zijn voorbeeld. Hij houdt van de Milaad, zegt hij. „Normaal ga ik naar een andere moskee. Ik kom hier voor het eerst, speciaal voor het feest.”

Sufyan Sahebdin (24) komt zijn hele leven al in de Taibah-moskee. „Mohammed betekent veel voor me. Hij was nederig en hield van vrede. Het is waar, hij voerde ook oorlog. Maar dat was puur uit zelfverdediging. Als iedereen moslim wordt, is er vrede op aarde.”

In de bovenzaal van de moskee verzamelen zich zo’n driehonderd mannen. Groene lichtjes flikkeren aan de muren en in de ronde koepel boven de zaal. De vrouwen zitten een verdieping lager. Op een projectiescherm kijken ze naar wat er in de zaal boven hen gebeurt.

Er wordt gepassioneerd gezongen tijdens de viering. De een na de andere voorzanger zingt een naat, een lofzang op Mohammed. Ze zijn gesteld in het Urdu, de oorspronkelijke taal van de Pakistaanse gastarbeiders in Suriname. „Ik spreek die taal niet”, zegt Mohammed Khalil (50), die achter in de zaal zit. „Maar mooi vind ik de liederen wel.”

Maulani – een uitlegger van de Koran – Tahir Wagidhossein betreedt het podium. Hij vond de optocht ’prachtig’, zegt hij. „Vandaag hebben wij de banden van onze auto’s door Amsterdam laten rollen. En overal waar wij kwamen, lieten wij zien dat de islam een religie van vrede is.”

Mohammeds geboorte verdient het uitbundig te worden gevierd, aldus de spreker. „De Koran zegt: ’en het licht is op aarde gekomen’. Daarmee wordt Mohammed bedoeld, vrede zij met hem. Zelfs de zweetdruppels van Mohammed waren heilig. Waar ze vielen, ontsprongen rode rozen.”

Op zachte toon vertelt een andere spreker, Waqar Ahmad Azmi, over de liefde voor de profeet. „Mohammed zei: heb mij lief boven al het andere. Hij is de volmaakte mens. Wat je ook doet, je bent geroepen in zijn voetspoor te gaan”

Niet alle moslims doen dat, meent Azmi. „Wij moslims zijn vaak zo bekrompen, we denken in hokjes, terwijl Mohammed ons oproept tot ruimdenkendheid.” Hij richt zich tot de jeugd: „Jullie zijn de toekomst van de islam in dit land. Er komt geen profeet meer om het werk voor jullie te doen, Mohammed was de laatste. Ga, en leef als Mohammed.”

© Trouw 2011, op dit artikel rust copyright.

Niet iedere moslim viert feest

Moslims gedenken de geboortedag van Mohammed op de twaalfde (soennieten) of de zeventiende (sjiieten) dag van Rabi al-Awwal, de derde maand van de islamitische kalender. Dit jaar valt de soennitische viering op 15 februari. Moslims in Nederland gedenken de profeet rond deze datum.

De meest gangbare benaming voor het feest is Id al-Maulid, of simpelweg Maulid. Surinaamse moslims hebben het over de Eid milaad un-nabi, of de Milaad. Er worden doorgaans veel liederen gezongen en zoete gerechten gegeten.

In de meeste islamitische landen is de geboortedag van Mohammed een officiële feestdag. Dat geldt niet voor bijvoorbeeld Saoedi-Arabië, waar de conservatieve wahabieten de viering verbieden. Ook de aan de wahabieten verwante salafisten, in Nederland vertegenwoordigd door bijvoorbeeld de As-Soennah-moskee in Den Haag en de Tawheed-moskee in Amsterdam, verwerpen het feest.

Zij zien het als een ongeoorloofde ’vernieuwing’, aangezien het niet voorkomt in Koran en traditie. Het feest is naar hun smaak te veel een kopie van het christelijke Kerstfeest. Bovendien grenst het in hun ogen aan aanbidding van Mohammed, wat niet is toegestaan.
Comments