In het nieuws‎ > ‎

Spreekuur van kerken in de Bijlmer

Geplaatst 17 apr. 2011 07:43 door De Stadslamp Amsterdam   [ 17 apr. 2011 07:52 bijgewerkt ]
logo-StapVerder
ND, 1-4-2011.
Midden in de multiculturele Bijlmer proberen zes kerken met een diaconaal centrum een helpende hand te zijn voor de hulpbehoevenden in de wijk. ‘Veel problemen ontstaan door miscommunicatie.’

Het treinspoor bij station Amsterdam Bijlmer ArenA verdeelt de Bijlmer in twee delen. Aan de ene kant staan banken en kantoren, er lopen mannen en vrouwen in maat- dan wel mantelpak. Aan de andere kant een smeltkroes van meer dan honderd nationaliteiten. In de flats wonen naast Nederlanders met name Surinamers en Ghanezen.

In een van die flats bevindt zich Stap Verder, een diaconaal oecumenisch centrum van zes kerken in de Bijlmer. In september vond de opening plaats, inmiddels begint het centrum vorm te krijgen.

In het multiculturele stadsdeel zijn veel geloofsgemeenschappen te vinden, uit verschillende landen en werelddelen afkomstig. Vaak zijn ze klein en hebben ze niet veel geld. Ze vieren hun diensten in een omgebouwde garage of een bedrijfsruimte.

Een aantal gemeenten heeft meer te makken. Jehovah’s Getuigen hebben een eigen gebouw, en diverse Afrikaanse kerken delen met elkaar een kerkgebouw, De Kandelaar. En er is kerkcentrum ‘De nieuwe stad’ waarvan zes redelijk traditionele kerkgenootschappen gebruikmaken: een rooms-katholieke parochie, een protestantse, een evangelisch-lutherse en de Evangelische Broedergemeente. Daarnaast nog twee buitenlandse kerken die zijn gelieerd aan de protestantse gemeente: een uit Ghana en een uit Indonesië.

Al zeventien jaar zitten die zes gemeenten in hetzelfde gebouw en trekken ze met elkaar op. De van oorsprong Duitse predikant Christian Lindner is voorzitter van het overleg van de zes kerken. Hij is voorganger van de Evangelische Broedergemeente, in Suriname het grootste protestantse kerkgenootschap. ‘99 procent van mijn gemeente komt uit Suriname. Ik hoor met twee anderen tot die een procent’, zegt Lindner. Hoewel de geboren Duitser vloeiend Nederlands spreekt, verraadt zijn accent zijn herkomst.

In al die jaren organiseerden de zes kerken een aantal projecten voor hun wijk. Er kwamen een inloophuis en een jongerenclub, maar vaak bloedden dergelijke initiatieven na een tijdje weer dood. ‘Behoeften veranderen door de tijd’, vertelt Lindner. ‘Nadat andere organisaties stopten met hun hulpverlening in de Bijlmer hebben we besloten een centrum te beginnen. We kijken voortdurend waaraan mensen behoefte hebben en daar spelen we op in. Als een project inzakt, beginnen we gewoon met iets anders.’

Begin 2010 kwam een ruimte beschikbaar en in september is het diaconaal oecumenisch centrum Stap Verder geopend. In het pand zit nu elke dag iemand vanuit de kerken die ‘spreekuur’ houdt. ‘Iedereen mag langskomen, met welke hulpvraag ook. Vaak blijkt dat er veel problemen voortkomen uit miscommunicatie’, zegt ds. Lindner. ‘Surinamers spreken perfect Nederlands, maar door culturele verschillen is er toch vaak miscommunicatie of onbegrip in het contact met de hulpverlenende instanties.’

Bij Stap Verder worden ze begeleid in hun contact naar de juiste organisaties, afhankelijk van hun hulpvraag. Hiervoor brengt een medewerker de mogelijke hulpverlening in de omgeving in kaart en legt de nodige contacten. ‘Zo willen we er zicht op krijgen welke organisatie voor welke hulpvraag de beste aanspreekpartner is’, legt Lindner uit. Hij zit aan een tafel in de ruimte waar normaal taallessen gegeven worden, met aan een muur een grote foto van Afrikaanse mannen en vrouwen op het platteland.

Naast de kerken maken twee partners van het pand gebruik. Dokters van de Wereld helpt bijvoorbeeld illegalen en niet-verzekerden. ‘Zij worden geholpen bij het vinden van de mogelijkheden die voor hen bestaan binnen de Nederlandse medische voorzieningen.’ En ook de Sociëteit voor Afrikaanse Missiën heeft een plek in het diaconale centrum. ‘Er is een vormingscentrum voor mensen die worden uitgezonden naar Afrika en daarnaast legt de organisatie contacten met Afrikanen in de Bijlmer. Dat sluit mooi aan bij ons werk’, legt Lindner uit.

Het werk van Stap Verder staat nog in de kinderschoenen. Het is de vraag welke betekenis het centrum krijgt, te meer daar de kerken niet ruim bij kas zitten en de overheid subsidies aan dit soort centra heeft teruggeschroefd. Lindner: ‘Aan de inzet van de vrijwilligers uit de kerken zal het niet liggen.’

Op dit moment vindt het centrum vooral de hulp aan illegalen belangrijk. Maar dat kent zijn grenzen. ‘Wij kunnen niet alles oplossen. Als iemand hier illegaal verblijft, werkloos is en geen uitzicht heeft op een betere situatie, moeten we geen misplaatste hoop wekken. Je kunt iemand niet voor de 36e keer naar dezelfde advocaat sturen, terwijl die geen opties meer heeft. Misschien is het in zo’n situatie verstandiger te toetsen of terugkeer voor die persoon een beter perspectief oplevert en hem daarbij begeleiden.’

Comments