Onder de lamp

Een persoon, kerk of activiteit uit christelijk Amsterdam belicht.

Protest van christenen tegen vreemdelingendetentie Schiphol

Geplaatst 10 mrt. 2014 04:31 door De Stadslamp Amsterdam

De eerste van een serie Schipholwakes bij het Justitieel Cellencomplex bij Schiphol. | beeld Rufus de Vries
Bron: ND, 5-3-2014. 

"Een wake tussen de dampen van kerosine"

Zestig christenen liepen gisteren een wake rond het cellencomplex voor vreemdelingen op Schiphol. ‘Aan hun detentie zit geen termijn, dus dit kan eindeloos duren.’

Ze komen uit Zaandam, stappen uit de auto, groeten, en beginnen over dat wat hun hoog zit: de wijze waarop Nederland asielzoekers of mensen zonder de juiste papieren vastzet, zonder dat ze iets crimineels gedaan hebben. Hij: ‘Bij ons begon het met die vermaledijde bajesboten.’ Dat is toch lang geleden? ‘Helemaal niet, pas vorig jaar sloot de laatste.’ Zij: ‘Ik heb er twee jaar over gedaan te regelen dat ik bij de vluchtelingen op bezoek mocht. Hun omstandigheden waren verschrikkelijk.’

Juist die ervaringen brengen hen deze woensdagmiddag naar het Justitieel Cellencomplex, aan de rand van het vliegveld Schiphol. De lijnen van het betonnen complex tekenen zich scherp af tegen de zachtblauwe voorjaarslucht, terwijl de wind een geur van kerosine aanvoert. ‘Hier zitten mensen die niets gedaan hebben en toch vastzitten. Ze hebben alleen geen papieren bij zich. Aan hun detentie zit geen termijn, dus dit kan voor hen eindeloos duren.’

Hun namen geven ze niet. Raken ze bij de autoriteiten bekend als criticasters van ‘het systeem’, dan komen ze nooit meer binnen om illegalen te bezoeken. Ook dat zegt wat hen betreft iets over het barbaarse opvangsysteem dat Nederland huldigt. Een systeem dat zich vandaag zichtbaar maakt in de vorm van een auto van de Koninklijke Marechaussee, uitgerust met een camera op het dak. De auto volgt de wake van begin tot eind, stapvoets rijdend achter de groep.

Sant'Egidio in Amsterdam

Geplaatst 20 feb. 2014 03:09 door De Stadslamp Amsterdam

De internationale lekengemeenschap Sant'Egidio krijgt een vaste stek in Amsterdam. 
De beweging die zich ontfermt over arme en/of dakloze mensen, krijgt de beschikking over een deel van een pastorie aan de Tweede Oosterparkstraat.

Bekijk hier tv verslag ( item begint op 5 min 54 sec. 

Bron: katholieknederland TV, 18-2-2014.

Jonge evangelisten zien God bewegen in Amsterdam-Zuidoost

Geplaatst 14 feb. 2014 07:17 door De Stadslamp Amsterdam

Bron:  CIP.nl, 14-2-2014. 
 
"Luister, God is er en heeft een plan met je leven"

“Als je als predikant evangeliseert, brengt dat verwachting. Je hebt gezaaid op zaterdag en met een gezonde spanning kijk je uit naar zondag. Wat zal de oogst nu weer zijn? Het is altijd weer bijzonder als je gezichten herkent van de vorige dag”, zegt Jan Willem van den Bogaardt, pastor van evangeliegemeente De Deur in Amsterdam-Zuidoost. Samen met een groepje (jonge) gemeenteleden heeft hij zojuist geëvangeliseerd – op zaterdagmiddag. Dat doet hij wekelijks twee keer en hij kan het iedereen aanraden. Ze willen hun opgedane kennis graag delen met cip.nl.

Bidden op straat
De groep evangeliseert in het winkelcentrum en bij het metrostation van de wijk Holendrecht. Door middel van flyers – met uitnodiging voor de dienst – knopen ze gesprekken aan. Gesprekken die opvallend open en vriendelijk zijn. Diverse mensen laten openlijk voor zich bidden op straat. In twee jaar tijd zijn tientallen mensen tot bekering gekomen door evangelisatie. Velen zitten nu in De Deur in het plaatselijke buurtcentrum.

Getuigenis
Leomie, een jonge vrouw uit de buurt die zelf tot verandering is gekomen door evangelisatie, leert veel van evangelisatie. “Twee dingen zijn heel belangrijk: in tweetallen evangeliseren en je getuigenis vertellen. Met z’n tweeën kun je elkaar goed aanvullen."

“Je getuigenis vertellen is heel goed. Je weet dat God je veranderd heeft, maar het kan moeilijk zijn om onder woorden te brengen wat Hij precies deed. Dat leer je door evangelisatie.” Mensen reageren over het algemeen positief, vertelt Leomie. “Soms zeggen mensen letterlijk: ‘Wow, dat zou ik ook wel willen.’ Ze gaan nadenken of het in hun leven ook mogelijk is. De pastor leert ons ook om aangenaam tegen mensen te zijn. Daardoor komen er juist meer mensen naar de dienst.”

Bemoediging
Orsen- een jongeman uit Holendrecht en ‘on fire’ voor God - kent het straatleven goed en heeft mensen door middel van evangelisatie iets te vertellen. “Ik vertel niet alleen mijn getuigenis – dat God mij de blijdschap heeft gegeven – maar ik vertel: ‘Luister, God is er en Hij heeft een plan voor je leven. Ik heb het ook ontvangen en het zou zonde zijn als Hij jou niet kan helpen.’ Ik voel een bewogenheid in m’n hart. Die jongens hebben echt een bemoediging nodig. Het is goed om ze aan te spreken. Ik vind het zo mooi dat God mij de blijdschap heeft gegeven. Ik wil dat tegen iedereen zeggen.”

Verbazingwekkende woorden
Orsen voelt zich geleid door de Heilige Geest, die hem door het evangeliseren naar een hoger niveau tilt. “Je bent ergens wel kwetsbaar. Mensen kunnen denken: ‘Wat praat die jongen tegen mij?’ Ik heb daarom heel veel kracht van God nodig.” En dankzij evangelisatie steunt God Orsen op krachtige wijze. “Ik voel dat God door me heen beweegt. Hij geeft mij woorden.”

“Ik spreek zelfs verbazingwekkende woorden tijdens het evangeliseren. Dan word ik er bijna bang van: ‘Wow, dat woord dat ik nu uitspreek, ken ik helemaal niet.’, denk ik dan. God spreekt dat door me heen en het raakt mensen. En op zondag is het heel mooi. De pastor preekt dan en ik ben zo benieuwd. Ik zit er met de houding van: wat gaat de pastor nu weer zeggen? De woorden die gepreekt worden, kan ik op straat ook weer overbrengen om anderen te bemoedigen. De preek is door evangelisatie nog belangrijker geworden.”

Relevanter
Als voorganger is het makkelijker en relevanter om een preek te maken door evangelisatie, heeft Jan Willem gemerkt. “Je weet wat er leeft buiten de vier kerkmuren en je leert de noden in de maatschappij beter kennen. Mensen luchten hun hart vaak bij je. Laatst vertelde een vrouw uitgebreid dat haar man ongeneeslijk ziek is. Je bent ontzettend belangrijk voor zo’n persoon. Op een gegeven moment spreek je zoveel mensen dat je goed aansluit bij mensenlevens in de preek. Je weet wat er leeft en de Heilige Geest gebruikt dat om mensen diep aan te raken en antwoorden te geven.”

Mensen die 'goed' willen worden in evangelisatie, geeft Priscilla van den Bogaardt, vrouw van de pastor, ten slotte één belangrijke tip: doen. "Als je langer evangeliseert, leer je om niet alleen je eigen verhaal te vertellen maar ook om te luisteren. Je voelt steeds meer bewogenheid voor mensen." Concrete tips zijn er op dat punt niet. "Nee, je leert door te gaan. Niemand heeft het mij precies geleerd. Dat geldt voor het hele christelijke leven. Je ontwikkelt je pas als je uitdraagt in geloof."

http://www.dedeuramsterdam.nl/

Nikolaas Sintobin, jezuïet en internetpastor in Amsterdam

Geplaatst 12 jan. 2014 11:09 door De Stadslamp Amsterdam

Nikolaas Sintobin |Beeld Rufus de Vries(Bron: ND, 11-1-14)

Nikolaas Sintobin is jezuïet en internetpastor. In zijn jonge leven ging het roer om toen hij Jezus als een diepe vreugde in zijn leven ervoer.
 
[...] Sintobin (51) is jezuïet, al vijfentwintig jaar. Dagelijks mediteert hij volgens de 'ignatiaanse methode'. Dat is: bidden met Bijbelverhalen, gericht op Jezus. Drie keer had hij tijdens die meditaties 'een ontmoeting met God'. 'De intense aanwezigheid van Jezus. Een vreugde.' Alles bij elkaar een klein half uur. En dat is voldoende. 'In zekere zin is mijn hele leven daarop gebouwd.'

Hospice Kuria

Geplaatst 28 dec. 2013 05:13 door De Stadslamp Amsterdam

Bron:  ND, 28-12-2013

Pionier Corry van Tol, scheidend directeur van hospice Kuria,kijkt terug. 'Aan de kersttoespraak van de koningin kon je horen dat ze hier was geweest.'

Zo af en toe gebeurt het nog. Als manager van Kuria draait Corry van Tol mee als achterwacht en kan ze ’s nachts worden opgeroepen voor overleg of wanneer een bewoner is gestorven. Dan helpt ze mee ‘om de laatste zorg te geven’. In het hospice aan het Valeriusplein in Amsterdam sterven ongeveer honderd mensen per jaar, gemiddeld na een verblijf van drie weken. Echt aan het bed staat ze niet vaak meer. Zij is de bestuurder, maakt het werk mogelijk en weet wat daarvoor nodig is.

‘Goede zorg tot het einde en nabijheid van mensen’, dat ontvangen zieken die voor de laatste weken van hun leven naar Kuria komen. Het hospice werd nationaal en internationaal een voorbeeld van palliatieve zorg.

de Meesterpreek in de lunchbreak

Geplaatst 2 dec. 2013 03:58 door De Stadslamp Amsterdam   [ 2 dec. 2013 04:02 bijgewerkt ]

de nieuwe poort
Op de Zuidas, Claude Debussylaan 2-8, is in september 2013 De Nieuw Poort geopend.
"De Nieuwe Poort wil de Nederlandse samenleving menselijker maken. De stichting heeft een clubhuis in het hart van het grootste zakencentrum van Nederland: de Zuidas. Deze ontmoetingsplek is open voor iedereen en biedt ruimte voor ontmoetingen, filosofie, literatuur, theater, lezingen, colleges, debat, bijbel- en kinderverhalen, vrijwilligerswerk, kunst, muziek, cabaret en niet te vergeten lekker, eerlijk eten en drinken."

Eén van de activiteiten is "De Meesterpreek in de lunchbreak".  "Je geest verzetten tijdens de lunch? Kom dan op dinsdagmiddag naar De Nieuwe Poort voor De Lunchpreek in de lunchbreak of De Meesterpreek in de lunchbreak. Gedurende een kort half uur wordt er een filosofische overwegening gehouden ter inspiratie en reflectie op grote thema's als concurrentie, leiderschap, verbinding of rechtvaardigheid.
De Meesterpreek wordt gehouden door een topbestuurder of topadvocaat en de Lunchpreek wordt gehouden door ds. Ruben van Zwieten of door ds. Jessa van der Vaart.
Het geheel wordt omlijst met live muziek. Voor of na De Meesterpreek is het mogelijk om in De Nieuwe Poort te lunchen, ook kan je lunch bestellen en na afloop meenemen."

Website: http://www.denieuwepoort.org/

Bekijk de Meesterpreek in de lunchbreak van 5 november, met advocaat Rezah Stegeman.


(Bron: de Nieuwe Poort) 

De Paus van Amsterdam

Geplaatst 23 okt. 2013 02:27 door De Stadslamp Amsterdam

De nieuwe biografie van Huub Oosterhuis, De paus van Amsterdam, laat zien hoe spannend de recente katholieke kerkgeschiedenis eigenlijk is, en hoe vernieuwend Oosterhuis als liturg was.
(Bron: Hetgoedeleven.com, 19-10-2013. Oorspronkelijk titel: Oosterhuis is tegendraads maar ook een bruggenbouwer. Nels Fahner)

Foto: Huub Oosterhuis luistert in De Nieuwe Kerk te Amsterdam tijdens De Gouden Lieddag in mei 2008 waar teksten van hem door diverse gasten vertolkt werden. Foto: ANP/Kippa

De paus van Amsterdam, het boek van Marc van Dijk, haalde nog voor de presentatie van afgelopen week al veelvuldig het nieuws. De officiële presentatie begon donderdagavond in de Ignatiuskapel in Amsterdam ook al wat tumultueus. Een van de gasten die met biograaf Marc van Dijk zou praten over Oosterhuis, oud-SP senator Anja Meulenbelt, toonde zich nogal gepikeerd over wat er in de media zoal was geschreven over het boek.
Afleiden

Het is een mooi voorbeeld van hoe berichtgeving over een boek kan afleiden van de inhoud. Naast opmerkelijke uitspraken over koningin Beatrix en Oosterhuis’ vermeende maoïstische sympathieën - in Trouwen Vrij Nederland breed uitgemeten - is De paus van Amsterdam vooral een meeslepend portret van de recente kerkgeschiedenis.

Henk Hillenaar, net als Oosterhuis ex-Jezuïet, vertelde tijdens de presentatie in een paar woorden wat de teksten van Oosterhuis voor hem betekenen. Voor hem zijn ze een ‘leerschool in denken en voelen’ geworden. ,,Wie jarenlang Oosterhuis zingt, komt tot inzicht in zichzelf. En tot religie, in de zin van gemeenschapszin.’’

Spelenderwijs

Die leerschool is voor Hillenaar, die nog altijd voorgaat in de Dominicuskerk in Amsterdam, de essentie van liturgie: ,,Wat Ignatius van Loyola met zijn geestelijke oefeningen en Sigmund Freud met zijn psychoanalyse ieder op hun manier in een systeem vatten, gebeurt in de liturgie en door bidden meer spelenderwijs.’’

Gevraagd naar hoe dat dan werkte, stelde Hillenaar: ,,Soms betrap ik me erop, als ik iets schrijf: nee dat is van Huub. Het zit zo in me dat het vanzelf gaat. Licht dat ons aanstoot in de morgen. En nu ik ouder word: Zolang ons hart nog slagen geeft. Dat vond ik vroeger niet leuk. Nu ik de 75 gepasseerd ben, begrijp ik het beter.”

Het relaas van Hillenaar gaf mooi weer hoe de teksten van Oosterhuis bij veel mensen onder de huid zijn gaan zitten, hoe de woorden reisgenoten zijn geworden in hun eigen persoonlijke ontwikkeling.

Verlangen

Voor filosoof en publicist Ger Groot was Oosterhuis’ boek Zien, soms even (1972) een doorslaggevend boek in zijn leven, vertelt hij. Het geloof had hij verloren, maar Oosterhuis’ teksten gingen over een verlangen waar hij zich tot op de dag van vandaag nog steeds in herkent en waar hij zich door laat leiden. ,,Als woorden een leven kunnen veranderen, dan heeft het werk van Oosterhuis dat met mij gedaan.’’

De persoonlijke verhalen van Hillenaar en Groot vestigden de aandacht op de intimiteit en de persoonlijke zeggingskracht van Oosterhuis’ teksten.
Het is nu moeilijk meer voor te stellen, maar in de jaren zestig was het zingen in de eigen taal in de Rooms-Katholieke Kerk überhaupt een revolutie. Oosterhuis’ liederen vervulden in die omslag een grote rol.

Spanningen

Naast de stimulans die Oosterhuis’ werk was voor de Rooms-Katholieke Kerk, waren er ook spanningen, vooral door het celibaat. Voor Oosterhuis reden om in een preek uit te halen naar de kerk ‘die zegt dat zij de enig ware is, nog steeds; [...] die de pretentie van opperste deskundigheid voert op alle terreinen van het menselijk leven; [...] de kerk die macht wil uitoefenen over uw geweten en absolute gehoorzaamheid eist.’

Sommige liedteksten van Oosterhuis zijn ook tegendraadser dan je zou denken, maakt zijn biograaf duidelijk. Het tafelgebed Gij die weet keerde zich bijvoorbeeld tegen de traditionele gang van zaken in de katholieke mis, door gewone kerkleden woorden te laten zingen die normaal gesproken aan een priester voorbehouden zijn.

Geen wonder dat voor conservatieve krachten sommige liederen een doorn in het oog zijn. Bisschop Frans Wiertz schreef in 2000 over Oosterhuis: ‘In de laatste, lange periode van zijn leven komt Christus niet meer voor in zijn teksten. Ze zijn horizontaal of bevatten nog slechts vage verwijzingen naar God.’

Hoewel Oosterhuis nogal eens dat verwijt krijgt, ook in protestantse kring, bekruipt je tijdens het lezen van zijn biografie toch de indruk dat daarmee aan zijn intenties én aan veel van zijn recente teksten onrecht wordt gedaan.

Getuigen

Biograaf Marc van Dijk maakt bijvoorbeeld duidelijk dat het lied Ken je mij nauw verbonden is met psalm 139. ‘Gij kent mij, gij doorgrondt mijn zitten en mijn staan’. Bij Oosterhuis wordt die vanzelfsprekende nabijheid bevraagd. Oosterhuis’ teksten getuigen, als je ze zo leest, juist van een steeds nadrukkelijker willen leren kennen van God.

Oosterhuis verweert zich overtuigend tegen het verwijt als zouden zijn teksten niet over Christus gaan. In 1972 schreef hij het lied 29 namen voor Jezus van Nazareth waar hij nog steeds achter staat. Het lied bevat onder meer de woorden ‘Zoon van God’, en ook ‘Morgenster. Koploper/Enige’. Oosterhuis, in 2008: ‘Ik heb ze aangetroffen, in Bijbelse teksten. Ik heb ze alleen maar op een rijtje gezet. Om dat eenkennige ‘Christus’ te doorbreken’.

Jodenvervolging

Zijn afkeer van het woord ‘Christus’ heeft te maken met het idee dat dat woord volgens Oosterhuis besmeurd is geraakt. ‘Ik ben een leerling van de mensen die na de oorlog doorkregen wat er eigenlijk gebeurd was. Hoe verantwoordelijk de katholieke kerk geweest is voor de Jodenvervolging, hoe dat kerkelijke denken over Israël in de wortels van Europa is getrokken. Het was een namenroof: de kerk was het nieuwe Israël, het oude Israël was de godsmoordenaar, de Joden hadden de verlosser aan het kruis genageld’.

Tegen die achtergrond zijn de woorden van Oosterhuis tijdens de uitvaart van prins Claus in 2002 veelzeggend: ‘Het woord ‘God’ komt ons in kerkdiensten soms te makkelijk over de lippen - weten we wie we daarmee bedoelen? We zouden kunnen afspreken dat we met ‘God’ bedoelen die Ene, die in de joodse Bijbel en in de geschriften over Jezus de pleitbezorger is van vluchtelingen, ballingen, van mensen wier rechten geschonden worden; die solidariteit en gerechtigheid wil, liever dan adoratie en mooie liederen. Zo staat geschreven in dat boek dat van alle schakeringen van christelijke godsdienst de bron en het ijkpunt zou moeten zijn’.

Spookbeeld

Oosterhuis zelf is blij met de biografie, bleek afgelopen donderdag. ,,Er staan in het boek passages die ik diep herken en beaam.’’ Hij memoreerde nog eens hoe hij afscheid nam van een ‘God die offers vraagt’ zoals voor priesters een liefdesrelatie, het vaderschap, het dichterschap. ,,Ik heb hem ontmaskerd als een eeuwenoud spookbeeld’’.

In de plaats daarvan kwam maatschappelijk engagement, voortspruitend uit een visioen van gerechtigheid in een toekomstige wereld. Oosterhuis heeft daar geen spijt van: ,,Ik weet waar ik aan meegeschreven heb.’’

Ibrahim Abarshi. Migrantenpastor krijgt opdracht om naar Amsterdam te gaan

Geplaatst 18 okt. 2013 08:16 door De Stadslamp Amsterdam

Bon:  CIP.nl 16-10-2013.
 
"Vanaf Schiphol zou God me verder helpen"
 
“Ik woonde in Nigeria en vroeg God om richting in mijn leven. We gingen de eenentwintigste eeuw binnen en ik merkte dat ik een nieuwe richting op moest. Toen zei God in mijn oor: ‘Je moet naar Amsterdam!’ Amsterdam? Hoe moet ik daar komen, dacht ik.” Aan het woord is pastor Ibrahim Abarshi van de Redeemed Christian Church of God in Amsterdam-Zuidoost. In 2001 stichtte hij een filiaal van de RCCG in de hoofdstad. Rechtstreekse opdrachten van God hebben al veel migrantenpastors naar Nederland gebracht.

Tussenstop
In de RCCG gelooft men sterk in de leiding van de Heilige Geest. Abarshi moest op de bonnefooi naar Amsterdam en daar zou God hem leiden. Een onzekere onderneming voor hem. “Ik ging in mijn eentje naar Amsterdam, want God wilde dat. Mijn familie woont in Engeland, en dus maakte ik een tussenstop op Schiphol. Ik weet nog dat ik op zaterdag arriveerde en dat ik van God – precies - een weekend naar Amsterdam moest. Ik vertrouwde erop dat Hij zou leiden. Het enige wat ik deed is aan mensen vragen waar er een kerk in de buurt is, dat wilde God.”

“Mensen zeiden op straat dat er nauwelijks een serieuze kerk in de buurt was, alleen wat Engelssprekende migrantenkerken. Ik was aan het rond zoeken, maar God had al iemand aangewezen om mij op te vangen. Ik kwam aan bij een van de migrantenkerken – en een man nodigde mij direct uit om bij hem te overnachten. Hij kende mijn verhaal nog niet. Maar ik verbleef daar en de zondag erop gingen we naar twee kerken: Victory Outreach in Amsterdam-Zuidoost en Holy Ghost Church. Deze man koos deze kerken op wonderlijke wijze uit.”

Bevestiging
Abarshi ontving tijdens het bezoek aan Victory Outreach een tweede bevestiging dat God hem in Amsterdam wilde hebben. Abarshi was in Nigeria al parttime pastor – naast centraal bankier. God sprak tijdens een lied in Victory Outreach. “We zongen het lied ‘Refiners fire’. Daar kwamen de volgende regels in voor: ‘I choose to be Holy, set apart for You, my Master. Ready to do Your will.’ En toen kwam God. Hij vroeg: ‘Ben je klaar om heilig te zijn? Sta je klaar om apart gezet te worden? Ben je klaar om mijn wil te doen?’”

Ik antwoordde naar God: ‘Welke wil?’. En toen sprak God weer rechtstreeks tijdens de dienst: ‘Kom hier wonen en start een kerk in Amsterdam.’ Het was niet mijn liefste wens. Ik wilde liever dat God mij politicus maakte in Nigeria. Maar ik kreeg de vrede van God en ik werd gedragen door Zijn Geest!” Vandaag de dag is de kerk van Abarshi een bolwerk van activiteit waar veel jonge mensen - vooral Nigerianen - tot geloof zijn gekomen. Het gebouw is de hele dag open en zeer regelmatig zijn er gebedssamenkomsten. Het is een centraal punt voor veel mensen in de gemeenschap om elkaar te ontmoeten, Bijbel te lezen en te bidden.

Zoete evangelie
Inmiddels is RCCG Amsterdam hoofdkwartier over 43 landen. Vanuit Nigeria krijgt het hoofdkwartier in Amsterdam instructies om het evangelie te verspreiden over Europa. Migrantenkerken krijgen zo een missie om Nederland te herkerstenen. Abarshi gelooft dat God grote dingen gaat doen in Nederland. Hij ziet veel levens om zich heen veranderen. “Niets is zoeter dan het evangelie. En niets is beter. Dan hoef je toch niet bang te zijn dat het zich niet gaat verspreiden? We hebben een God van wonderen.”

Rikko Voorberg: "Jezus' verhaal is meer dan geboorte en kruisiging"

Geplaatst 25 sep. 2013 03:04 door De Stadslamp Amsterdam   [ 25 sep. 2013 03:09 bijgewerkt ]

Bron: CIP.nl, 25 september 2013. Auteur: Jeffrey Schipper
"Als gemeentestichter besloot ik om niet te gaan preken. Ik vroeg atheïsten om als het ware te 'preken'. Daardoor raak ik steeds meer overtuigd van de kracht van het Evangelie," vertelde Rikko Voorberg deze week in het EO-programma Andries. Hij is inmiddels twee jaar bezig met "het ontwikkelen van een vorm van kerk-zijn buiten de kerk" in Amsterdam.

"Door gemeentestichting probeer je niet de drempel van de kerk te verlagen door een hippere band," maakt de kerkpionier duidelijk. "Overigens pretendeer ik niet de kerk opnieuw uit te vinden, maar wat wij doen is een aanvulling op wat er gebeurt in de wereld. In een uithoekje van de kerk spelen we met thema's. Daarom vroeg ik atheïsten om met mij een kerk te starten. Want ik was ervan overtuigd dat ze geïnteresseerd zijn in het verhaal." Rikko doelt op het Evangelie. "Voor mij is Jezus de mooiste manier van leven, ook als het niet waar zou zijn. Het inspireert mij en fascineert mensen."

'Heer, vergeef ons'
"Mijn leven lang heb ik christenen horen vertellen wie God is. Ik dacht: laat ik eens atheïsten aan het woord laten over de betekenis van geloof." Tijdens een theateravond werden er aan de Bijbel gerelateerde teksten geprojecteerd. Afhakers, randkerkelijke en on-kerkelijken kregen de gelegenheid om ze aan te passen naar hun beeld. Eén tekst bleek aan het einde van de avond overeind te zijn gebleven: 'Heer, vergeef ons onze schuld. Rikko: "Dat is fascinerend. Dan krijgt het geloofsverhaal een ander soort relevantie. Blijkbaar zijn mensen er diep van doordrongen dat ze zelf tekort schieten."

"Ons doel is niet om mensen te bekeren, maar in contact brengen met het verhaal van Jezus en kijken wat er gebeurt. Dat is niet vrijblijvend, omdat ik wil dat anderen zich er echt mee bezighouden. Want ik vind dat verhaal van Jezus het belangrijkste verhaal van de wereld. Als ik niet bereid was geweest om ook mijn geloof in de waagschaal te leggen, had ik geen gemeentestichter moeten worden op deze manier. Ik vertel atheïsten niet dat mijn verhaal waar is, maar wat mij fascineert. Ik preek niet zelf, maar vraag atheïsten om te preken. Daardoor raak ik steeds meer overtuigd van de kracht van het Evangelie."

Meer dan geboorte en kruisiging
Rikko studeerde Theologie in Kampen. "Daar heb ik het geloof opnieuw gevonden. Niet vanuit een serie teksten maar door een ervaring. Op een charismatisch festival met duizenden jongeren en een grote band, realiseerde ik mij: 'als er een God is, heeft Hij mij op het oog'. Hij wil niet dat ik deel uitmaak van een groep, maar wil mijn eigen ideeën en gedachtekronkels. Vanaf dat festival wilde ik het geloof verkennen. Ik ging weer opnieuw zoeken naar de betekenis van het verhaal van Jezus, dat meer is dan alleen geboorte en kruisiging."

Bekijk het volledige tv-programma op http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1367226


Rob Visser komt met de kerk langs de deur op IJburg

Geplaatst 24 sep. 2013 08:52 door De Stadslamp Amsterdam

Bron: www.hetgoedeleven.com, 20-9-2013. Auteur: Rob den Boer.

Dominee Rob Visser verbond zich in 2010 aan de ‘Kerk op IJburg’, inmiddels bekend als ‘De Binnenwaai’. Dit was de eerste van zes experimentele ‘Protestantse Pioniersplekken’ die de Protestantse Kerk in Nederland ondersteunt.

Foto: Er wonen op IJburg zo’n 20.000 mensen, vooral jonge gezinnen met kinderen. Foto: ANP Koen van Weel

Door van deur tot deur te gaan bij de mensen probeert hij te ontdekken wat voor kerk op IJburg nodig is en hoe deze midden in de samenleving kan staan. Het Parents House waar gescheiden ouders op verhaal kunnen komen, is een van zijn initiatieven. Rob den Boer sprak met ds. Rob Visser.

Wat voor gemeente is De Binnenwaai?
“Wij zijn een pluriforme kerk die openstaat voor alle mensen. Er wonen hier op IJburg zo’n 20.000 mensen, vooral jonge gezinnen met kinderen. Ongeveer 30% van de bewoners is allochtoon. Toen ik hier in 2010 kwam, was er nog niets op kerkelijk gebied. Nu wordt ons gebouw ook gebruikt door de Rooms-Katholieke kerk, die ik heb helpen oprichten, en een Surinaamse Pinkstergemeente.”

U evangeliseert ook langs de deur. Waarom doet u dat?

“Huisbezoek betekent heel veel voor mensen die het contact met de kerk hebben verloren. Zij zijn namelijk vaak niet van God vervreemd maar wel van de kerk als instituut. Als je zulke mensen bezoekt en laat merken dat je hen belangrijk vindt, werkt dat vaak helend, ook voor het contact met God. Om de kerk een gezicht te geven, moet je je gezicht dus laten zien. Het is het enige goede antwoord op de ontkerkelijking.”

Kunt u uitleggen hoe u dat aanpakt?

“Hier op IJburg loop ik straat na straat af en bel bij de mensen aan. Ik praat met iedereen, ook met moslims. Dan stel ik me voor en voer een gesprek van mens tot mens. Wie bent u en waarom woont u hier? Niet om hen te bekeren, Jezus deed dat namelijk ook niet, die praatte gewoon met mensen bij de bron.

De meeste mensen blijken wel van de Binnenwaai te hebben gehoord en dan vertel ik dat er iedere zondag om elf uur een dienst is en met de kerst een groot spektakel in een sporthal met 800 bezoekers. Soms hoor ik na afloop van zo’n huisbezoek weleens: ‘Nu zijn we voor een heel jaar naar de kerk geweest’.”

Hoe verlopen deze gesprekken met moslims?

“Juist bij moslims word ik vaak hartelijk ontvangen. Vaak ontstaan er ontroerende uitwisselingen over het geloof en de betekenis van Jezus, dat is ook voor hen een belangrijke profeet. Onze stadsdeelraadvoorzitter Fatima Elatik is vaste gastspreker in onze Kerstdiensten. Zij kan heel rake dingen zeggen. Zo kun je elkaar bemoedigen zonder elkaars geloof over te nemen.”

Levert deze aanpak nieuwe kerkleden op?

“Dat is niet het doel, ik ben er om te zaaien. Het is vooral belangrijk dat christenen levende getuigen zijn van het evangelie door Christus geloofwaardig present te stellen. Jezus leert ons in de Bergrede dat wij moeten waken over de medemens. Wanneer jij als christen iets kunt betekenen voor anderen, moet je dat niet uit de weg gaan.

In de context van IJburg kun je het als volgt formuleren: waar kunnen we als kerk iets bijdragen aan de wijk? Niet alle betrokkenen putten daarvoor uit dezelfde bron. Dat is ook niet relevant, het gaat erom wat wij samen kunnen betekenen voor de Schepping. Als mensen zich serieus genomen voelen, willen ze best meehelpen. Pas na jaren zie je eventueel betrokkenheid ontstaan bij een kerkgenootschap.”

Zijn er wel contacten met andere kerken in Amsterdam?

“Ja, er zijn nogal wat evangelische kerken, waarvan op IJburg bij elkaar ongeveer 100 mensen lid zijn. Omdat ik de enige ben met een gebouw, heb ik deze mensen bij elkaar gebracht en is er een goed contact ontstaan. Het is daarbij belangrijk om je open te stellen, met respect voor elkaars manier van geloven en te kijken wat je van elkaar kunt leren. Zeker bij evangelische christenen kom je met ‘kerkisme’ niet ver.”

U hebt het initiatief genomen voor het Parents House. Waarom?

“In de wijk merkte ik door mijn werk veel verdriet bij mensen die gescheiden zijn en co-ouderschap voor hun kinderen willen. Door de hoge prijzen van woningen op het eiland konden ze hier niet blijven en kwamen te ver van hun kinderen te wonen. Daarom ging ik naar de diaconie van de PKN in Amsterdam om te kijken of we voor deze co-ouders iets zouden kunnen doen.

Het stadsdeel en Woonstichting De Key reageerden positief en na anderhalf jaar praten, nota’s en brieven schrijven werd eind 2012 de vergunning afgegeven. De woning is aangepast zodat er drie co-ouders kunnen wonen, die er allemaal periodiek hun kinderen kunnen ontvangen. Ze mogen er bijna een jaar blijven om op adem te komen en een definitieve oplossing te zoeken. Sinds 1 augustus wordt het Parents House bewoond en op 17 januari 2014 zal Burgemeester van der Laan het officieel openen.”

Wat zijn de criteria om in aanmerking te komen voor het Parents House?Moet je christen zijn?

“Nee, iedereen kan in principe een aanvraag doen. Wij doen dit niet om onze kerk te laten groeien maar om te laten zien dat wij niet alleen op zondag kerk zijn maar ook de andere zes dagen van de week. Ons devies is: niet het vele is goed, maar het goede is veel.”

Op maandag 21 oktober om 23 uur wordt op Ned. 2 de documentaire ‘God op IJtje’ uitgezonden, over het werk van Visser.

1-10 of 84