Onder de lamp‎ > ‎

Oase, nieuwe kerk in Slotermeer-Geuzenveld

Geplaatst 19 jan. 2012 06:28 door De Stadslamp Amsterdam
Toelichting:
Dit artikel verscheen oorspronkelijk in gratis krant De Pers op 17 januari 2012 onder de tendentieuze en hitserige titel "Christenen willen ook moslimzieltjes". Afgezien van die titel is het verder best een goed artikel over deze nieuwe gemeente. 

Een groeiend aantal christelijke missionarissen is in Nederlandse wijken op zoek naar nieuwe allochtone gelovigen. Vaak zijn die moslim. ‘Ik ben bekeerd tot christen, maar dat is geheim.’

Elke twee weken gaan een paar mensen van de gereformeerde kerk Oase voor Nieuw-West naar een supermarkt in Slotermeer, een wijk in Amsterdam met vooral bewoners van allochtone afkomst. Ook predikant Serge de Boer (31) is er dan bij. Daar spreken ze tussen vier en zes uur ’s middags buurtbewoners aan die op het punt staan inkopen te doen voor de avondmaaltijd. Surinamers, Antillianen, Marokkanen, Turken, Irakezen, Afghanen, Nederlanders. De Boer: ‘Dan nodigen we ze uit voor een gratis maaltijd. We stappen op personen uit alle culturen af. Ja, ook op islamitische mensen. We zijn er voor de hele wijk, dus ook voor moslims.’ Op die maaltijden komen tussen de 30 en 40 mensen af, die onder meer de keuze hebben uit een vegetarische of halal-maaltijd.

De bestaande gereformeerde ‘moederkerk’ in Slotermeer, De Bron, had steeds minder leden. Het bekende verhaal: vergrijzing, het vertrek van autochtone bewoners, secularisering. Een kwart van de bewoners is van Marokkaanse, 17 procent van Turkse en 8 procent van Surinaamse afkomst. De helft van de inwoners is moslim. Willen we als kerk toekomst hebben in deze wijk dan moeten we deze groepen zien te trekken, dachten ze bij De Bron. Maar belangrijker is volgens De Boer het ‘missionaire motief’: ‘God wil alle culturen welkom heten in de kerk’.

En dus startten ze, naast hun traditionele kerk, met de multicultivariant van hun kerk, Oase, en trokken de jonge predikant De Boer aan. De eerste dienst startte in 2010 met een handjevol buurtbewoners, nu komen er elke zondag tussen de 50 en 60 mensen naar Oase.

Cursussen

De nieuwe kerkgemeenschap is niet uniek in Nederland. Zoals deze kerk zijn er de laatste jaren tientallen ontstaan. De Christelijke Gereformeerde Kerken hebben alleen al 18 missionaire werkers die in wijken op zoek zijn naar nieuwe gelovigen. Er zijn 25 ‘interculturele geloofgemeenschappen’ onderdeel van het International Church Plants-netwerk. En er is de stichting Evangelie & Moslims die als doel onder meer heeft ‘nieuwe gelovigen uit de wereld van de islam bemoedigen om Jezus te volgen’. Kerken kunnen werkpakketten aanvragen en voor gelovigen zijn er cursussen. Morgen start bijvoorbeeld de basiscursus Kruis & Hidjra van zeven avonden in Harderwijk. Daar horen deelnemers wat antwoorden zijn op vragen als: wat zeg je tegen een moslim als je die op je werk tegenkomt? En hoe maak je ze warm voor de kerk?

‘Wij bidden voor deze prachtwijk, Nieuw-West, waar zoveel goede dingen gebeuren, maar ook zoveel moeilijkheden zijn’, bidt De Boer deze zondag voor. Hij kijkt tegen Nederlandse gezichten aan, tegen Surinaamse, Ghanese, Marokkaanse, Afghaanse, Eritrese, Libanese, Iraakse, Amerikaanse, Antilliaanse. Vandaag zijn alle liederen in het Nederlands en Engels, maar er wordt op andere dagen ook in het Spaans en Arabisch gezongen. Sommige kerkgangers klappen mee, een gitarist en drummer begeleiden liedjes, er gaan wat handen de lucht in.

‘Vorige week zongen we in het Arabisch. Maar volgens een Iraakse vrouw werden de teksten niet goed uitgesproken’, vertelt de Boer. De oplossing? Volgende week toont de beamer tijdens de dienst de juiste fonetische uitspraak van het Arabisch. Bij Oase hebben ze het trouwens niet over een ‘dienst’. ‘Dat woord zegt een Marokkaanse jongen van 14 niets. Wij noemen het daarom een bijeenkomst’, zegt De Boer.

Niet alleen dat woord is anders. De hele sfeer die de bijeenkomst uitademt, is een stuk losser en vrolijker dan je op zondagochtend en -middag in een traditionele gereformeerde kerk tegenkomt. Ook vandaag zijn er weer wat mensen van een gereformeerde kerk uit Barneveld om te zien hoe ze dat hier in Amsterdam toch aanpakken. Ook al zit de kerk daar nog behoorlijk vol, zij willen met eigen ogen zien hoe je dat doet, ‘nieuwe doelgroepen aanspreken’.

Lastig

Na afloop is er een maaltijd. Een jongeman die in de rij staat, vertelt dat hij is bekeerd. Hij was moslim, maar is nu christen. Nee, zijn naam mag niet in de krant. ‘Dat kan lastig zijn’, legt hij uit. Zijn familie en vrienden mogen niet weten dat hij christen is geworden. ‘Wil je ook niet zeggen uit welk land ik kom?’, vraagt hij later wat angstig. ‘Dit is iets voor mijzelf, een persoonlijke verbintenis tussen mij en God.’

De Boer vertelt dat hij blij is dat we in een ‘relatief vrij land leven waar mensen het recht hebben om zich te bekeren tot een religie’. ‘Net zoals ik blij ben met de vrijheid dat christenen islamitisch kunnen worden, zo vind ik het ook fijn dat moslims zich kunnen bekeren tot het christendom. Soms heeft zo’n bekering echter wel negatieve gevolgen. Dat is helaas een aantasting van die vrijheid.’

De groep die zich in Nederland misschien wel het vaakst tot christen laat bekeren, zijn de Iraniërs. Het aantal dat christen wordt zou snel groeien. Van de 33.000 Iraniërs in Nederland zijn er naar schatting enkele duizenden christen, van wie een aanzienlijk deel zich hier heeft bekeerd. Volgens De Boer doen Iraniërs dat vaak uit ‘oprechte motieven’, maar zitten er ook Iraniërs tussen die dit doen als ‘protest tegen het streng-islamitische regime in Iran’. Er wordt beweerd dat sommige Iraniërs hopen op een verblijfsvergunning, omdat ze als christen zouden worden vervolgd in Iran.

Ook mensen met andere achtergronden laten zich dopen bij Oase. Zoals een hindoeïstische man en vrouw, vertelt De Boer. ‘Bij de een weet de familie het, bij de ander niet.’ Er komen in de kerk ook jongere Nederlanders die vroeger niet naar de kerk gingen, en zich goed thuisvoelen in de wat lossere sfeer van Oase. En er komen moslims in de kerk die zich (nog) niet hebben bekeerd. Vandaag is er een wat oudere Libanese man met een islamitische achtergrond, vorige week was er een Iraakse moslima. De Boer: ‘Het ligt gevoelig. Maar als je het anders bekijkt: er zijn tegenwoordig veel meer Nederlanders die zich laten bekeren tot moslim dan tot christen.’

Auteur: Door: Remco Tomesen, De Pers.nl
Comments